Κ

Αυτά τα λόγια, αυτή η ποίηση που γεννήθηκε στους δρόμους ουσιαστικά, δεν ήρθε ούτε για να αποδείξει το μεγαλείο της τέχνης, ούτε την μεγαλομανία κάποιων για διασημότητα. Μοναδικός σκοπός ήταν το δικαίωμα στην ελευθερία και η ανάγκη να ξεφύγουν από την καταπίεση τους. Μέσα από τα λόγια τους κατέγραφαν την ρεαλιστική άποψη της πραγματικότητας χωρίς να κρύβουν πράγματα ούτε να γεμίζουν την ψυχή τους με ψέματα. Το hip-hop είναι κυνικό, ρεαλιστικό και μελαγχολικό γεμάτο πόνο, όπως και η ίδια η ζωή μας άλλωστε. Εκφράζει την αδικία, την κλεψιά και την υποκρισία των ηγετών, αλλά και των ανθρώπων των ίδιων. Δεν μιλάει μόνο για έρωτες στους στίχους του, αλλά περικλείει όλη την ζωή στα χέρια του.

Το hip-hop είναι περίπλοκο και μοναδικό. Η ομοιοκαταληξία που απαιτείται το κάνει δύσκολο αλλά ταυτόχρονα και απλό στο νόημα του. Είναι η σκέψη που έρχεται κατευθείαν από το υποσυνείδητο. Σιχαίνεται τα μισά λόγια και τις κρυφές ιδέες. Είναι απότομο και αληθινό. Είναι αναμφισβήτητα κάτι το ξεχωριστό.

ΒΑΣΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ HIP-HOP

Αν κάποιος ρωτούσε πόσα και ποιά είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του hip-hop, η απάντηση είναι τέσσερα. Αναφέροντας πρώτο το MCing ή αλλιώς Rapping, δηλαδή τα λόγια και την ομοιοκαταληξία, τις ρίμες δηλαδή. Δεύτερο στην λίστα είναι η τέχνη του Djing, παίζοντας μουσική και καθώς θα γίνεται το θεϊκό scratching, σπάζοντας βελόνες, θα έχεις ήδη αφεθεί στον ρυθμό, όμως πέρα από αυτό, υπάρχουν και άλλα καθοριστικά στοιχεία στην ιδεολογία, όπως το breakdancing, ο χορός δηλαδή και το graffiti. Ναι αυτό που κάποιοι θεωρούν απλά μία μουτζούρα στον τοίχο και βρίζουν αυτά τα παιδάκια που το κάνουν. Στην χειρότερη περίπτωση καλούν και την αστυνομία.

Το graffiti από εκείνους που θεωρούν ότι ανήκουν πραγματικά στο hip-hop δεν είναι μία μουτζούρα, αλλά μία ολόκληρη τέχνη. Γεννήθηκε μέσα από τις ομάδες, μέσα από την ομορφιά του δρόμου, και εκφράζει την κάθε ομάδα, με ένα ξεχωριστό όνομα αυτής ή πιο σωστά, μέσα από κάθε crew ομορφαίνοντας ,όπως λένε, τους τοίχους με το να γνωστοποιούν ποιοι είναι, πως νιώθουν και τι πρεσβεύουν. Έτσι τα graffiti, η ποικιλόμορφη αυτή ζωγραφική, έχει στοιχεία προσωπογραφίας, έχει χρώματα, έχει βάθος, έχει ποικιλία και περικλείει μία ολόκληρη φιλοσοφία. Όσοι κάνουν graffiti πιστεύουν πως αυτό που κάνουν δεν είναι βανδαλισμός, αλλά μία ομορφιά, μία ζωντάνια σε έναν άψυχο γκρι ή παλιό τοίχο. Θα τα βρείτε σε παλιούς τοίχους, σε γκαράζ, σε σχολεία… ακόμα και σε σπίτια. Επειδή όμως πολλές φορές έχουν προβλήματα με την αστυνομία, κάποιοι φανατικοί του είδους ζητάνε άδεια για να ζωγραφίσουν την ιδέα τους, ή κάτι που θα έχουν συμφωνήσει με τον υπεύθυνο, π.χ δήμαρχο.

Και κάπου εδώ έρχεται να κολλήσει το breakdancing, ή αλλιώς street b-boying, η χορευτική πλευρά του hip-hop. Η σπασμένη κίνηση, η δυσκολία αλλά και η ομορφιά στην διαφορετικότητα, η αποτύπωση του στίχου στο ανθρώπινο σώμα. Τα χέρια ακουμπούν και στηρίζονται κάτω στο πάτωμα και βάζοντας δύναμη εκεί, τα πόδια πηγαίνουν ψηλά στον αέρα, αιωρούνται κυριολεκτικά κάνοντας κοφτές κινήσεις δεξιά και αριστερά, σαν ακροβατικά, αλλά δεν είναι. Είναι κάτι ξεχωριστό στο οποίο πέρα από τα βασικά βήματα αυτοσχεδιάζεις και δημιουργείς.

Στυλιστικά, τα αγόρια φορούν μακριές και αρκετά άνετες μπλούζες, φούτερ με κουκούλες, μπαντάνες, καπέλα στραβά και φαρδιά παντελόνια και μεγάλα πολύ πολύ χαμηλά παπούτσια. Οι κοπέλες φορούν και εκείνες άνετα ρούχα, αλλά κάποιες φορούν και κολλητές μπλούζες, ή συνήθως μπλουζίτσες με κουκούλες, και παντελόνια ψαράδικα, ή παντελόνια με πολύ φαρδιά γυναικεία γραμμή. Τα παπούτσια μπορεί να είναι σαν αγορίστικα, πολύ χαμηλά δηλαδή ή μπορεί να φορούν και γόβες.

Αξίζει να σημειωθεί εδώ, πως τα φαρδιά παντελόνια καθιερώθηκαν στο στυλιστικό προφίλ hip-hop εις μνήμη σε εκείνους τους μαύρους στους οποίους χαρίζονταν από τους λευκούς ρούχα μεγαλύτερου νούμερου από ότι πραγματικά έπρεπε γιατί οι μεν μαύροι δεν είχαν λεφτά να αγοράσουν και οι δε λευκοί τους έδιναν ότι δεν ήθελαν να έχουν πλέον οι ίδιοι.

Κάπως έτσι λοιπόν καθιερώθηκε και κάποιοι τα φορούν για στυλ, άλλοι για να τιμήσουν εκείνες τις δύσκολες στιγμές και άλλοι επειδή νιώθουν πιο άνετα έτσι γενικότερα.

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ HIP-HOP

Στην μουσική βιομηχανία, το hip-hop ξεκίνησε αρχές του 70, στα block parties της Νέας Υόρκης, συγκεκριμένα στο Bronx. Τα block parties ήταν μεγάλες αίθουσες στις οποίες μαζεύονταν πολύς κόσμος και με τον κατάλληλο μουσικό εξοπλισμό, επικοινωνούσαν όλοι μεταξύ τους και μοιράζονταν την μουσική δημιουργώντας στίχους. Έτσι καθιερώθηκε η ιδέα του battle freestyle, η ιδέα του ποιος θα νικήσει ποιον στα λόγια και την ομοιοκαταληξία και να πατάνε σωστά στον ρυθμό, χωρίς προετοιμασία χωρίς τίποτα. Το μόνο που χρειάζονταν ήταν λίγες καλές ιδέες και φαντασία, για να μεγαλουργήσουν.

Ο πρώτος dj που έδωσε beat πνοή στο hip-hop ήταν ο Τζαμαϊκανός dj Kool Herc, ο οποίος στην ηλικία των 13 χρονών μετακόμισε στην Νέα Υόρκη. Επηρεασμένος από τα παιδικά του μουσικά χρόνια στο Kingston της Τζαμάικας, και καθώς έζησε το μουσικό στυλ των dancehalls, δημιούργησε την hip-hop κουλτούρα και χρησιμοποίησε το toasting, to breakbeat, δηλαδή, μαζί με στοιχεία hard funk, rock και latin επιρροές.

Εκείνοι που συνέχισαν την ιδέα του και εξέλιξαν το στυλ δίνοντας και τα στοιχεία του scratching ήταν οι djs Grandmaster Flash, ο Grand Wizard Theodore και ο Grandmaster Caz.

Το hip-hop έχει πολλές μορφές και χωρίζεται σε πολλά μέρη. Πρέπει να ξεχωρίσουμε όμως την διαφορά μεταξύ rap και hip-hop. Το rap εκφράζει τις πιο προσωπικές εμπειρίες του κάθε Mc, ο στίχος μπορεί κάλλιστα να περιέχει βρισιές και ο ρυθμός είναι πιο αργός για να τονίσει την μελαγχολία. Το hip-hop όμως έχει πιο γρήγορο ρυθμό, ο στίχος μιλάει για γενικότερα πράγματα αλλά, δεν περιέχει τόσο προσωπικές εμπειρίες, σχεδόν καθόλου για την ακρίβεια.

Μερικά από τα πιο γνωστά και σεβαστά ονόματα της hip-hop σκηνής:

2Pac, Eminem, Dr. Dre, Public Enemy, Snoopy Dogg, Ll Cool J, KRS-One

Στην Ελλάδα, το hip-hop έγινε γνωστό με τους FF.C το 1987.

Ύστερα συνέχισαν οι Ζωντανοί Νεκροί (ΖΝ) και οι Active Member διαχωρίζοντας το σε low bap.

Άλλες κατηγορίες του hip-hop είναι οι εξής:

Acid rap, Alternative hip hop, Bounce music, Brazilian funk, Christian hip hop, Conscious hip hop, Contemporary R&B, Country-rap, Crunk, Dirty rap and Pornocore, Electro, Electro-hop, Freestyle music, Freestyle rap, Gangsta rap, Ghettotech, Ghettotronic, Grime, Hardcore hip hop, Hip hop soul, Hip house, Horrorcore, Instrumental hip hop, Jazz rap, Mafioso rap, Merenhouse, Neo soul, Nerdcore hip hop, New jack swing, Pop-rap, Rap metal, Rap rock, Rapcore, Swing hip-hop (SWAP), Snap music, Turntablism.

Στην καθημερινή τους ζωή, οι οπαδοί του hip-hop, είναι εκείνοι οι τύποι που σίγουρα αντιπαθείς και δεν θέλεις με τίποτα ούτε να τους μιλάς ούτε να τους μοιάσεις, αλλά κατα βάθος τους ζηλεύεις για το στυλάκι και τον δυναμισμό τους, αλλά κυρίως γιατί καταφέρνουν να ξεχωρίζουν πάντα μέσα από την μοναδικότητα τους. Θα τους δεις στις πλατείες να αράζουν αντί να είναι στις καφετέριες. Θα τους θαυμάσεις να χορεύουν στα στενά και στους δρόμους, ενώ εσύ θα περιμένεις έξω από το club στην κλασσική ουρά για να δώσεις το euro σου να στηθείς με το ποτάκι, να κοιτάς γύρω γύρω και κάπως έτσι να λες ότι διασκέδασες. θα τους δεις να βλέπουν ειδήσεις και να βρίζουν να αγανακτούν για την κατάντια του κόσμου και να τους κάνει για ακόμα ένα 24ωρο να θέλουν να ξεφεύγουν. Δεν θα είναι ούτε Παναθηναϊκός, ούτε Ολυμπιακός, είναι απλά άνθρωποι, αλλά έτσι και τους πειράξεις την έβαψες. Έχουν τους δικούς τους κανόνες, αξίες και ηθική που έμαθαν μέσα από την φτώχια τους. Έμαθαν να εκτιμάνε περισσότερο τα ιδανικά και όχι τα υλικά αγαθά. Είναι αυτοί που βρίζουν τους δήθεν hip-hop με τις Mercedes και δεν τους θεωρούν καθόλου δικούς τους. Είναι εκείνοι που μιλάνε ακόμα για μία γειτονιά, μία παρέα και την δική τους πλευρά, όπως συνηθίζουν να λένε. Κοντά τους θα μάθεις να σέβεσαι τον εαυτό σου και μετά τους άλλους, τα πράγματα σου να είναι και δικά τους και να βοηθάς στην ανάγκη τους. Να προσφέρεις και να αγαπάς. Να μοιράζεσαι. Να ζεις την ζωή που σου αξίζει. Δεν δίνουν δεκάρα για την μόδα, άλλωστε την χλευάζουν συνεχώς και δεν μπορούν ούτε να ακούνε την λέξη : μπουζούκια.

Αν βλέπεις ένα κομμάτι του εαυτού σου στα παραπάνω ή έστω και μία μικρή ομοιότητα σε αυτά, χωρίς πολλά πολλά… απλά συγχαρητήρια! Είσαι ανώτερος.. άνθρωπος.