Το Μουσείο Μπενάκη, με αφορμή τα ογδόντα χρόνια του Βλάση Κανιάρη, διοργανώνει αναδρομική έκθεση του διακεκριμένου αυτού εκπροσώπου της ελληνικής avant-garde και καταλυτικής προσωπικότητας της λεγόμενης γενιάς του ’60.

Στη Σχολή Καλών Τεχνών είχε δάσκαλο μεταξύ άλλων το Γιάννη Μόραλη, ωστόσο παρακολουθούσε και το Γιάννη Τσαρούχη την ώρα που δούλευε. Αναζήτησε την τύχη του στη Ρώμη αρχικά και μετά στο Παρίσι. Τα χρόνια που έζησε στο εξωτερικό ήταν δημιουργικά αλλά και δύσκολα. Το 1964 μαζί με τους Δανιήλ Παναγόπουλο και Νίκο Κεσσανλή εκθέτουν στο θέατρο La Fenice της Βενετίας, στο περιθώριο της Μπιεννάλε, ένα σύνολο από έργα με τίτλο "Τρεις προτάσεις για μια νέα ελληνική γλυπτική". Το 1977, στη διεθνή έκθεση Dokumenta 6 στο Κάσελ της Γερμανίας τον απασχολεί το θέμα των μεταναστών. Το 1988 στη Μπιεννάλε της Βενετίας συμμετέχει με την εγκατάσταση "Που Βορράς, που Νότος".

"Ο πολιτικός του στοχασμός παρά την οξεία του, κάθε φορά, παρέμβαση δεν ενδίδει σε στρατευμένες λογικές, ούτε υποκύπτει στην ευκολία του φολκλόρ", σημειώνει ο επιμελητής της έκθεσης Μάνος Στεφανίδης.

Τα έργα του θα συνυπάρχουν πλάι στα μόνιμα εκθέματα του μουσείου. Έτσι, φιγούρες, εικόνες και tableaux vivants, που αποτελούνται από φθαρμένα ρούχα, παλιά αντικείμενα, γύψους ή σύρματα, αντιπαρατίθενται σε δημιουργίες από την πρώιμη χαλκοκρατία, τη γεωμετρική και την αρχαϊκή περίοδο, την κλασική εποχή, το Βυζάντιο ή τη λαϊκή τέχνη της μεταβυζαντινής Ελλάδας.

Τέλος, έμφαση δίνονται στα σχέδια που φιλοτέχνησε ο Βλάσης Κανιάρης από το 1947 μέχρι τη δεκαετία του ’60. Από ένα corpus χιλιάδων σχεδίων-σημειώσεων έχουν επιλεγεί περί τα 200 που περιλαμβάνουν croquis, μακέτες για παραστάσεις και ταινίες, εξώφυλλα βιβλίων, εικονογράφηση περιοδικών, σημειώσεις κατασκευαστικού χαρακτήρα ή τις πρώτες εγγραφές ενός μελλοντικού έργου.

Η έκθεση εγκαινιάζεται στις 17 Δεκεμβρίου στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Κουμπάρη 1 και θα διαρκέσει έως 02 Μαρτίου του 2009.