|
Αλέξανδρος Kαψάλης
|
|
Παρασκευή, 29 Μάιος 2009 13:32 |
|
Εντάξει, το ζήσαμε και αυτό. Αξιωθήκαμε να είμαστε ζωντανοί, ελεύθεροι και με σώας τα φρένας για να παρακολουθήσουμε τη μεγαλύτερη γιορτή του rock n' roll. Προσωπικά δεν ήμουν ποτέ ο πλέον φανατικός οπαδός του συγκροτήματος από τη μακρινή Αυστραλία αν και πάντοτε χτυπούσα το κεφάλι μου στους ρυθμούς των επιτυχιών τους. Από μικρός όμως έβλεπα στην τηλεόραση συναυλίες των γερόλυκων και διακρίνοντας την αστείρευτη ενέργεια έθεσα στον εαυτό μου έναν στόχο. Κάποια στιγμή στη ζωή μου (και όσο ζουν κι εκείνοι) θα τους δω ζωντανά ο κόσμος να χαλάσει!
Έ χοντας ήδη δει σχεδόν όλα τα μεγάλα ονόματα του rock, (Black Sabbath, Metallica, Iron Maiden, Guns N Roses σε πλήρη σύνθεση κ.ο.κ) τα χρόνια περνούσαν και ο καημός μεγάλωνε. Λογικό ήταν λοιπόν όταν ένα απόγευμα του Οκτώβρη άκουσα στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου το μεγάλο νέο να υποστώ το πρώτο σοκ! Πρέπει να ήταν πραγματικά γελοίο το θέαμα βλέποντας απ' έξω, να χτυπιέται ένας χαζός μέσα στο αυτοκίνητο μιλώντας στο τηλέφωνο διαδιδόμενος τα νέα...
Οι μήνες πέρασαν και η στιγμή ήρθε! Εντάξει μπορεί ο ήχος να ήταν ελαφρώς μπουκωμένος αλλά γι αυτό φταίει το ΟΑΚΑ. Μπορεί να μην αντέχω πλέον το πήξιμο της αρένας και να συμβιβάζομαι με την εξέδρα αλλά όλα κι όλα. Αυτό το show απλά δεν υπάρχει! Πώς είναι δυνατόν σε αυτή την ηλικία να παράγουν τέτοια δύναμη, τέτοιο ενθουσιασμό και να προκαλούν κυριολεκτικά πώρωση!
Δεν πα να ‘κανε όσο έκανε το εισιτήριο...70.000 κόσμου έφυγαν απ το γήπεδο με τα μαλλιά κάγκελο! Να μου συγχωρέσετε τις εκφράσεις αλλά έτσι είναι το rock... Ο Angus Young επί 20 λεπτά σολάριζε τρέχοντας πέρα δώθε σα να ήταν πιτσιρικάς στη Disneyland! Απίστευτη επαφή με το κοινό, από όλη την μπάντα που το βασικό της ατού είναι ότι ποτέ δεν ψωνίστηκε. Παραμένουν απλά παλικάρια που ενώ παίζουν σε παγκόσμια περιοδεία για εκείνους είναι σα να παίζουν σε κάποιο ξεχασμένο μπαρ στο Σύδνεϋ. Το χαίρονται, το απολαμβάνουν και το μεταδίδουν!
Το κοινό ήταν σε έξαλλη κατάσταση. Κοπέλες καβάλα σε ταλαίπωρους ώμους να πετάνε τα μπλουζάκια τους, πιτσιρικάδες μαζί με τους μπαμπάδες τους και T-shirt με το λογότυπο, όλες οι ηλικίες, όλα τα γούστα, χωρίς ταμπού και αναστολές. Ένα μεγάλο πάρτι για μία τεράστια μπάντα! Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω όλες τις συνθήκες που μου επέτρεψαν να ικανοποιήσω τον συγκεκριμένο μου πόθο. Που μπόρεσα να ουρλιάξω ακούγοντας το Thunderstruck, το Highway to Hell, το For Those About to Rock και φυσικά τον ανεπανάληπτο ύπνο του hard rock το Back in Black. Σε ευχαριστώ ελληνική αεροπορία που μου έκανες τη χάρη να μου παρατείνεις την αναβολή για τρεις μήνες και να νιώσω τόσο ολοκληρωμένος! |