Την ήττα με 2-0 γνώρισε η Εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου από την αντίστοιχη της Ελβετίας για την 7η αγωνιστική των προκριματικών του Παγκοσμίου κυπέλλου, που θα πραγματοποιηθεί το ερχόμενο καλοκαίρι στα γήπεδα της Νότιας Αφρικής.

Οι διεθνείς μας αν και δεν έπιασαν πολύ καλή απόδοση έδειξαν ότι με λίγη παραπάνω τύχη, αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που τους δόθηκαν, θα μπορούσαν να τα καταφέρουν. Όχι μόνο να αποσπάσουν την ισοπαλία αλλά να φύγουν και με το «πολύτιμο» τρίποντο από τη χωρά της «σοκολάτας». Ο Όττο Ρεχάγκελ παρέταξε μ’ ένα καθαρά αμυντικογενές σχήμα το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Με τρεις κεντρικούς αμυντικούς (Κυργιάκο-Μώρα-Παπασταθόπουλο), δυο πλάγιους μεσοαμυντικούς (Βύντρα-Σπυρόπουλο), δυο αμυντικά χαφ (Κατουράνη-Πατσατζόγλου) και τρεις επιθετικούς που ουσιαστικά ήταν ένας καθώς μόνο ο Αμανατίδης αγωνιζόταν στην κορυφή της επίθεσης με τους Χαριστέα και Σαλπιγγίδη να κινούνται περιφερειακά. 
Το πρώτο ημίχρονο κύλισε ομαλά, χωρίς σπουδαίες φάσεις στις δυο εστίες. Η «άδικη» αποβολή του Βύντρα όμως στο 42’ άλλαξε τις ισορροπίες και έδωσε στους Ελβετούς αυτοπεποίθηση για τη συνέχεια. Αυτό όμως δεν φάνηκε στο β’ ημίχρονο και η Εθνική μας στο 67’ με τον Σπυρόπουλο, έχασε την ευκαιρία της αναμέτρησης, δεν κατάφερε να ανοίξει το σκορ καθώς η μπάλα σταμάτησε στο οριζόντιο δοκάρι του Μπενάλιο. Ο χρόνος κυλούσε υπέρ της Ελλάδας, απέμεναν μόλις 7 λεπτά για τη λήξη της αναμέτρησης, από μια σύγχυση στην άμυνα, ο Γκρίχτινγκ με κεφαλιά έκανε το 1-0. Σαν να μην έφτανε αυτό 5 λεπτά αργότερα στο 88’, ο Κανταλίνο έκανε το 2-0 και «κλείδωσε» τη νίκη για τους Ελβετούς.
Έτσι η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στη δεύτερη θέση του ομίλου και 3 βαθμούς πίσω από την Ελβετία.
Την προσεχή τέταρτη οι διεθνείς μας ταξιδεύουν στη Μολδαβία με μοναδικό στόχο τη νίκη. Στο άλλο ματς του ομίλου η Λετονία υποδέχεται την Ελβετία. Ιδανικό αποτέλεσμα η ισοπαλία σ’ αυτή την αναμέτρηση κατά τη γνώμη μου.