Πριν 29 χρόνια ανακαλύφθηκε ένα κομμάτι ύφασμα που έφερνε το αποτύπωμα του πρόσωπου ενός άνδρα, με γένια, μακρία μαλλία και αδύνατος. Έμοιαζε με το πρόσωπο του Ιησού, όπωσ τον γνώριζαν οι άνθρωποι, απο τις εικόνες που βρίσκονται στις εκκλησίες απο την εποχή του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Το λίνο ύφασμα φαινόταν παλιό και ταλαιπωρημένο. Όμως ήταν δυνατόν ένα κομμάτι ύφασμα να συνέχιζε να υπάρχει σε μία αρκετή καλή κατάσταση(αφου μπορούσε να φάνει το αποτύπωμα)απο την εποχή των 2000 χρόνων πριν Χριστού? Σ΄αύτη την ερώτηση βάλθηκαν όλοι να απαντήσουν και ξαφνικά η Ιερά Σινδόνος του Τορίνου άρχισε να γίνει θέμα συζήτης στα επιστημονικά εργαστήρια, στη ΝΑΣΑ, κλπ. Πριν απο αυτό όμωσ οι άνθρωποι της εκκλησιάς έδειχναν το ύφασμα που είχε σκεπάσει τον Χριστό όταν πέθανε. Κάποια στιγμή ούρες σχηματίζονταν έξω απο την εκκλησία, και ετσι οι ιερεις έφτασαν σε σημείο να να κάνουν περιοδείες για να το δείξουν σε όλους τους πιστούς. Υποστηρίζετε οτι η σινδόνη κρατιόταν για 100 χρόνια κρυμμένο απο τους Να'ι'τες, ιππότες που ζουσαν στην Γάλλια. Εκείνοι προσκυνούσαν και φυλάγαν το λίνο ύφασμα με την ζωή τους. αργοτερα οι ιππότες δέχτικαν κατηγορίες οτι ήταν μια αιρετική ομάδα. Φοβούμενοι μήπως βρουν την Σινδόνη μαζί τους, αποφάσισαννα την απομακρυνουν και πολύ πιθανότατα στην Τουρκία. οι επιστήμονες που ασχοληθήκαν είναι αρκετοί. ο Ρε'ι'μοντ Ροτζερ αφού μελέτησε το ύφασμα κατέληξε σε συμπέρασμα οτι είναι απο την εποχή του Χριστού και το αποτύπωμα ανήκει σε κάποιον άντρα που είχε στευρωθεί και τον είχαν δείρει με μαστίγιο. Μάλιστα διέκρινε το αποτύπωμα απο την πληγή που είχε κάνει η λόγχη, αρα δεν υπήρχε αμφιβολία οτι ήταν του Χριστού. Ο συγκεκριμενος αμφισβήτησε τα συμπεράσματα που βγήκαν απο τις μελέτες του 1988. Σ΄αυτές τις μελέτες η ιδία η ρωμαικοκαθολική εκκλησία αποφάσισε να δώσει τρια δείγματα απο το ύφασμα σε τρια διαφορετικά εργαστηρία. Μετά απο εξη(6) τα τρια εργαστήρια κατελύξαν στο αποτελέσμα οτι το ύφασμα ανήκει στην εποχή του μεσαίωνα. Το 1290-1390. Μετά Χριστού. Αρα η εικόνα ήταν μια άπατη, ήταν μια ζωγραφισμένη εικόνα. Η εκκλησία το δεχτικέ, όμως ενας γερμανός επιστήμονας πισττεύε οτι η εκκλησία είχε καποιο όφελος απο αύτο το αποτελέσμα. Εκεινος παρακολούθουσε την κοπή των 3 κομματιων απο το ύφασμα, μέσω καμερών. Την στιγμή που τα κομματία θα τα΄βαζαν στα καταλληλα κουτία για να σταλούν στα εργαστήρια,οι κάμερες δεν λειτουργούσαν. Γιατί? Ο ιδίος ανθρώπος υποστηρίζει πως η εκκλησία δεν ήθελε να μαθευτεί η αλήθεια. Γιατί? Γιατί μέσω του σάββανου οι επιστήμονες θα καταλάβαιναν ότι ο άνθρωπος που είχε σκεπαστεί με αυτό δεν ήταν νεκρός. Η ανάσα του και οι πληγές του που επουλώνονταν σιγά-σιγά, άφησαν το αποτύπωμα τους στο ύφασμα. Αυτό αγκαλιάζει εκείνη την θεωρία που λέει οτι ο Ιησους δεν πέθανε πάνω στο σταυρό και οτι ήταν ακόμα ζωντανός όταν τον κατέβασαν. Οι άλλοι σταυρωμένοι κάθονταν στο σταυρό για 5 μέρες και υστέρα πέθαιναν. Ο Ιησούς συμφωνα με την βίβλο πέθανε στα 10 λεπτά εως μίση ώρα το πολύ. Μετά απο 3 ώρες τον κατέβασαν. Τον πήγαν σε ενα κοντινό τάφο, που το είχε αγοράσει κάποιος Ιωσήφ, και εκεί τον έπλυναν με αλόε και σμύρνα. Το ενα για να σταματήσει η αιμοραγία, το αλλο για να επουλωθούν γρηγορα οι πληγές. Μετά τον σκέπασαν με το λίνο ύφασμα.Τα δυο βότανα χρησημοποιούνται και σήμερα στη ιατρική. Ο Ιησούς δεν πέθανε και συνέχισε να ζει για πολλά χρόνια κάπου στην Από Ανατολή. Ηεκκλησία φοβήθηκε μην μαθευτεί αυτό και ετσι άλλαξαν τα δείγματα. Μια θεωρία που δεν την στηρίζουν ούτε οι πιστοί ,ούτε οι επιστήμονες, αφού δεν υποστηρίζει το δόγμα κανενός.

Το 1959 όταν οι κινέζοι κατέβαλλαν το Θιβέτ,ο Δαλάι Λάμα κατέφυγε στην Ινδία. Η θρησκεία των Λάμα είναι σχετικά μία νέα θρησκεία. Υπολογίζεται το 15ο αιώνα και ιδρύθηκε από το δάσκαλο του βουδισμού τον Τσον-α-πα και ο τρίτος διάδοχος του αναγνωρίστηκε από τους Μογγόλους ως ηγεμόνας του Θιβέτ.

Η εξουσία του περιορίζεται στα πλαίσια του θιβετιανού βουδισμού. Μετά το θάνατό του οι ακόλουθοί του ζητούν το νέο Δαλάι Λάμα στο πρόσωπο ενός παιδιού, ο οποίος φέρνει πιο πολύ στα χαρακτηριστικά του πνευματικού ηγέτη και που όπως πιστεύουν οι ίδιοι έχει στα χαρακτηριστικά του την ενσάρκωση του Βούδα. Το παιδί στέλνεται σε μοναστήρι, όπου θα δασκαλευτεί από τους άλλους Λάμα.

Έκτος από το Δαλάι Λάμα στο θιβετιανο βουδισμό, υπάρχει και ο Πάντων Λάμα, ο οποίος είναι ο προστάτης όλων των ευαίσθητων όντων. Ένας Δαλάι Λάμα είναι πάντα ενάντια στη βία, στην κακοποίηση με οποιαδήποτε μορφή. Προσπαθεί μέσω του πνεύματος και των πνευματικών ικανοτήτων να ηρεμεί και να οδηγεί το λαό του σε μία γαλήνια, ήρεμη και ειρηνική ζωη. Λάμα είναι ορός στους μογγολικούς πνευματικούς δασκάλους, Δαλάι στα μογγολικά σημαίνει ωκεανός.

Στην ηλικία των 19 ετών εργαζόταν στο εργοστάσιο της Skoda και το 1913 τον πήραν φαντάρο στον Αυστροουγγρικό στρατό. Δύο χρόνια αργότερα έπεσε αιχμάλωτος στα χέρια των Ρώσων. Μετά από καταναγκαστική εργασία, και μία φυλάκιση ,απ΄όπου δραπέτευσε και τις δυο φόρες, το 1918 παντρεύτηκε μία Ρωσίδα, την Πελαγια Μπελούσοβα, στέλεχος του Σοβιετικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Αυτό το γεγονός τον βοήθησε να μπει και εκείνος στο κόσμο του Κομμουνισμού, που όπως ήδη γνωρίζουμε τότε σημείωνε επιτυχίες στη κάρδια του κάθε λαού. Κάπως έτσι επιστρέφοντας στην Γιουγκοσλαβία, έγινε μέλος του Κ.Κ της Γιουγκοσλαβίας. Γενικός γραμματέας του Κ.Κ.Γ διορίστηκε το 1937. Κάπου εκεί μετά την εισβολή της Γερμανίας στην Ρωσία, ο Τίτο αρχίζει να στρώνει το δρόμο του προς την εξουσία. Στρατολογώντας μαχητές στην Σερβία, Κροατία, Βόσνια, Σλοβενία, Μαυροβούνιο.
Το 1943 ανέλαβε την προεδρία της προσωρινής κυβέρνησης των ανταρτών, αλλά πριν από αυτό είχε φροντίσει να εξαφανίσει όλους τους ανταγωνιστές του, που ανήκαν σ΄άλλες αντιστασιακές ομάδες. Μετά το τέλος του Παγκόσμιου Πολέμου, ο Τίτο ανέβηκε στην κυβέρνηση και ανακήρυξε την Λαϊκή Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Ο σκοπός του Τίτο ήταν να δημιουργήσει την Νοτιοσλαβική Ομοσπονδία, η όποια θα περιλάμβανε έκτος από την Γιουγκοσλαβία, τμήματα της Ελλάδας και της Αλβανίας. Γι΄αυτό τον λόγο δημιούργησε την Λαϊκή Ομόσπονδη Δημοκρατία της Μακεδονίας, οπού όλοι οι σλάβοι θα είχαν ηγέτη τον Τίτο. Αυτό το σχέδιο ναυάγησε όταν οι Βουλγάρικες αρχές άρχισαν το σχέδιο του εκβουλγαρισμού, όπου δεν συνάντησαν καμία αντίσταση. Η περιφερειακή επιτροπή Μακεδονίας δήλωσε πως πλέον ανήκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Βουλγαρίας και όχι της Γιουγκοσλαβίας.
Ο Τίτο παρέμεινε πρόεδρος μέχρι το 1980. Πρόεδρος, ενός πολυεθνικού και ανομοιογενούς κράτους αφού στην Γιουγκοσλαβία ζούσαν μουσουλμάνοι, σέρβοι, αλβανοί, τσιγγάνοι, έλληνες, βούλγαροι, κ.α. Ο Τίτο πέθανε σε ηλικία 88 ετών.

Ήταν ενα κίνημα κραυγής και κοροϊδίας, προσπαθώντας να ξυπνήσει το νου και το μυαλό, κάνοντας τους ανθρώπους να δουν τα πράγματα με μια καθαρή ματιά. Σαν εκείνο το μικρο παιδάκι που βλέπει κάτι για πρώτη φορά και το περιεργάζεται, προσπαθώντας να καταλαβει τι ακριβώς είναι. Έτσι και οι ντανταϊστές, στα έργα τους(ζωγραφική, γλυπτική, ποίηση) χρησιμοποιούσαν γνωστά, καθημερινά πράγματα, λέξεις, κάτω από τις οποίες κρυβόταν μια σκέψη, ενα κίνημα, ενα κίνητρο για να αφυπνίσουν τις αισθήσεις τους και να πολεμούν τον κόσμο, την κοινωνία μαζί με τα στραβά της. Ο ντανταϊσμός αναρωτιέται για το μέλλον και δεν εκφράζει ελπίδες για κάτι καλύτερο στην ευρωπαϊκή κοινωνία. Αυτό είναι το καλό με αυτό το κίνημα, γιατί το πνεύμα που το κατέχει μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμα και σήμερα. Το Νταντά ξεκίνησε με ενα μανιφέστο που διάβασε ο Τριστάν Τζάρα σε ενα καμπαρέ στην Ζυρίχη. Αργότερα αυτό το μέρος, το καμπαρέ "Βολτέρε" στην Ζυρίχη, έγινε το κέντρο συνάντησης του ντανταϊσμού.

Οι ντανταϊστές διακηρύσσουν για την Τέχνη: «Τέχνη - μία παπαγαλίστικη λέξη- που έχει αντικατασταθεί από το νταντά, τον πλειοσαύρο ή το μαντήλι. Μουσικοί σπάστε τα όργανά σας. Τυφλοί ανεβείτε στη σκηνή. Η τέχνη είναι μία έπαρση που ενθαρρύνεται από την ατολμία του καμπίνε, την υστερία που γεννιέται στο ατελιέ».

Μανιφέστο του Ντανταϊσμού

28 Ιουλίου 1916: Απαγγελία στο Καμπαρέ Βολτέρε, στη Ζυρίχη απο τον Χουγκό Μπαλ.

Το Νταντά είναι μία νέα καλλιτεχνική τάση, το γνωρίζουμε καλά, καθώς μέχρι σήμερα κανείς δε γνώριζε κάτι για αυτό και αύριο όλη η Ζυρίχη θα μιλά για αυτό. Το όνομα Νταντά προέρχεται από το λεξικό. Είναι τρομερά απλό. Στα γαλλικά σημαίνει ξύλινο αλογάκι. Στα γερμανικά σημαίνει "αντίο", "φύγε από πάνω μου", "θα ιδωθούμε κάποια στιγμή". Στα ρουμανικά: "Ναι, πράγματι, έχεις δίκιο, αυτό είναι. Μα φυσικά ναι, απολύτως, σωστά". Και ούτω καθεξής. Είναι μία λέξη διεθνής. Μόνο μία λέξη και αυτή η λέξη ένα κίνημα.

Νταντά: Παγκόσμιος πόλεμος και κανένα τέλος, Νταντά: επανάσταση και κανένα ξεκίνημα. Νταντά: φίλοι και αυτοαποκαλούμενοι ποιητές, αξιότιμοι κατασκευαστές και ευαγγελιστές...

Δεν επιθυμώ λέξεις, που έχουν ανακαλυφθεί από κάποιον άλλο. Όλες οι λέξεις έχουν ανακαλυφθεί από άλλους. Αναζητώ τις δικές μου ανοησίες, το δικό μου ρυθμό και φωνήεντα και σύμφωνα που ταιριάζουν με αυτόν, που θα είναι δικά μου.

Ο στίχος είναι μία ευκαιρία να καταστραφεί όλη η βρωμιά. Θέλω να καταρρεύσει η γλώσσα η ίδια, αυτή η ιερή γλώσσα, η βρωμερή όσο και τα νομίσματα των εμπόρων. Θέλω τη λέξη εκεί που τελειώνει και εκεί που αρχίζει. Νταντά είναι η καρδιά των λέξεων. Καθετί έχει τη λέξη του, αλλά η λέξη έχει αποκτήσει οντότητα από μόνη της. Γιατί να μην τη βρω; Γιατί το δέντρο να μην μπορεί να ονομαστεί βροχόδεντρο, όταν έχει βρέξει; Η λέξη, η λέξη, η λέξη έξω από τη σφαίρα σας, από τη δηλητηριώδη αύρα σας, από αυτή την γελοία ανικανότητα, από την εντυπωσιακή αυτοϊκανοποίησή σας. Μακριά από όλη αυτή την επαναλαμβανόμενη ανοησία, την προφανή ηλιθιότητά σας.

Η λέξη, κύριοι, η λέξη είναι μία δημόσια υπόθεση πρώτης προτεραιότητας.
Συνεχίζεται...