Από ένα κομμάτι ύφασμα
Χριστίνα Καπετάνη   
Τρίτη, 21 Απρίλιος 2009 17:16

ιερά σινδόνη του ΤορίνοΠριν 29 χρόνια ανακαλύφθηκε ένα κομμάτι ύφασμα που έφερνε το αποτύπωμα του πρόσωπου ενός άνδρα, με γένια, μακριά μαλλιά και αδύνατο σώμα. Έμοιαζε με το πρόσωπο του Ιησού, όπως τον γνώριζαν οι άνθρωποι, από τις εικόνες που βρίσκονται στις εκκλησίες από την εποχή του Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Το λίνο ύφασμα φαινόταν παλιό και ταλαιπωρημένο. Όμως ήταν δυνατόν ένα κομμάτι ύφασμα να συνέχιζε να υπάρχει σε μία αρκετή καλή κατάσταση(αφού μπορούσε να φάνει το αποτύπωμα)εδώ και 2000 χρόνια;

Σ

΄αυτή την ερώτηση βάλθηκαν όλοι να απαντήσουν και ξαφνικά η Ιερά Σινδόνη του Τορίνο άρχισε να γίνει θέμα συζήτησης στα επιστημονικά εργαστήρια, στη ΝΑΣΑ, κλπ. Πριν από αυτό όμως οι άνθρωποι της εκκλησιάς έδειχναν το ύφασμα που είχε σκεπάσει τον Χριστό όταν πέθανε. Κάποια στιγμή ουρές σχηματίζονταν έξω από την εκκλησία, και έτσι οι ιερείς έφτασαν σε σημείο να κάνουν περιοδείες για να το δείξουν σε όλους τους πιστούς. Υποστηρίζεται ότι η σινδόνη κρατιόταν για 100 χρόνια κρυμμένη από τους Ναΐτες ιππότες που ζούσαν στην Γάλλια. Εκείνοι προσκυνούσαν και προστάτευαν το λίνο ύφασμα με την ζωή τους. Αργότερα οι ιππότες δέχτηκαν κατηγορίες ότι ήταν μια αιρετική ομάδα. Φοβούμενοι μήπως βρουν την Σινδόνη μαζί τους, αποφάσισαν να την απομακρύνουν, πολύ πιθανότατα στην Τουρκία.

Οι επιστήμονες που ασχοληθήκαν είναι αρκετοί. ο Ρέιμοντ Ρότζερ αφού μελέτησε το ύφασμα κατέληξε σε συμπέρασμα ότι είναι από την εποχή του Χριστού και το αποτύπωμα ανήκει σε κάποιον άντρα που είχε σταυρωθεί και τον είχαν δείρει με μαστίγιο. Μάλιστα διέκρινε το αποτύπωμα από την πληγή που είχε κάνει η λόγχη, άρα δεν υπήρχε αμφιβολία ότι ήταν του Χριστού. Ο συγκεκριμένος αμφισβήτησε τα συμπεράσματα που βγήκαν από τις μελέτες του 1988. Σ΄αυτές τις μελέτες η ιδία η ρωμαιοκαθολική εκκλησία αποφάσισε να δώσει τρία δείγματα από το ύφασμα σε τρία διαφορετικά εργαστήρια. Μετά από έξη μήνες ερευνών, τα τρία εργαστήρια κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το ύφασμα ανήκει στην εποχή του μεσαίωνα και συγκεκριμένα ανάμεσα στο 1290 και το1390 μ.Χ. Άρα η εικόνα ήταν μια άπατη, ήταν μια ζωγραφισμένη εικόνα. Η εκκλησία το δέχτηκε, όμως ένας γερμανός επιστήμονας πίστευε ότι η εκκλησία είχε κάποιο όφελος από αυτό το αποτέλεσμα.

Εκείνος παρακολούθησε την κοπή των 3 κομματιών από το ύφασμα, μέσω καμερών. Την στιγμή που τα κομμάτια θα τα έβαζαν στα κατάλληλα κουτιά για να σταλούν στα εργαστήρια, οι κάμερες δεν λειτουργούσαν. Γιατί; Ο ίδιος άνθρωπος υποστηρίζει πως η εκκλησία δεν ήθελε να μαθευτεί η αλήθεια. Γιατί; Γιατί μέσω του σάβανου οι επιστήμονες θα καταλάβαιναν ότι ο άνθρωπος που είχε σκεπαστεί με αυτό δεν ήταν νεκρός. Η ανάσα του και οι πληγές του που επουλώνονταν σιγά-σιγά, άφησαν το αποτύπωμα τους στο ύφασμα. Αυτό αγκαλιάζει εκείνη την θεωρία που λέει ότι ο Ιησούς δεν πέθανε πάνω στο σταυρό και ότι ήταν ακόμα ζωντανός όταν τον κατέβασαν. Οι άλλοι σταυρωμένοι κάθονταν στο σταυρό για 5 μέρες και υστέρα πέθαιναν. Ο Ιησούς σύμφωνα με την Βίβλο πέθανε στα 10 λεπτά έως μίση ώρα το πολύ. Μετά από 3 ώρες τον κατέβασαν. Τον πήγαν σε ένα κοντινό τάφο, που το είχε αγοράσει κάποιος Ιωσήφ, και εκεί τον έπλυναν με αλόη και σμύρνα. Το ένα για να σταματήσει η αιμορραγία, το άλλο για να επουλωθούν γρήγορα οι πληγές. Μετά τον σκέπασαν με το λίνο ύφασμα. Τα δυο βότανα χρησιμοποιούνται και σήμερα στη ιατρική. Ο Ιησούς δεν πέθανε και συνέχισε να ζει για πολλά χρόνια κάπου στην Από Ανατολή. Η Εκκλησία φοβήθηκε μην μαθευτεί αυτό και έτσι άλλαξαν τα δείγματα.

Μια θεωρία που δεν την στηρίζουν ούτε οι πιστοί ,ούτε οι επιστήμονες, αφού δεν υποστηρίζει το δόγμα κανενός.