|
Λευτέρης Παπαδόπουλος
|
|
Τρίτη, 19 Μάιος 2009 08:03 |
|
( Βασίλη Αστο γιατί θέλει δουλειά.............. )
Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι τον ξέρουν στον κόσμο, όλοι μας τον μαθαίνουμε στην ιστορία στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο ή κατόπιν σε κάποια συζήτηση. Τελευταία ακούς πολλούς που ούτε έχουν ιδέα για το ποιός ήταν, να τον αποκαλούν σφαγέα και κατακτητή. Ναι οκ, ήταν σφαγέας και κατακτητής, κατέκτησε τον τότε κόσμο για να επιταχύνει τον κλασσικό πολιτισμό εις βάρος της βαρβαρότητας της ανατολής. Αυτά ήταν τα κίνητρα του. Με δάσκαλο τον Αριστοτέλη εμπνεύστηκε ώστε να θέλει να δεί με τα ίδια του τα μάτια το τέλος του κόσμου. Ταξίδεψε γιατί η χώρα του δεν τον χωρούσε. Ήταν όντως μεγάλος άνδρας ο Αλέξανδρος, αλλά και ο πατέρας του Φίλιππος και η μάνα του Ολυμπιάδα ήταν όντως μεγάλοι. Μην γνωρίζοντας που ξεκινάει η όλη ιστορία ανακατεύω πάντα την παλέτα μην γνωρίζοντας από που να ξεκινήσω. Μια παρέα νέων, η Μακεδονική αριστοκρατία, με τους καλύτερους δασκάλους και το ίδιο μικρόβιο, το όραμα τους για έναν ενωμένο κόσμο που θα δώσει καρπούς πολιτισμού και φύλλακες να προστατεύουν τον κόσμο αυτό σχημάτισε έναν πυρίνα γύρω από τον Αλέξανδρο και στράφηκε εναντίων της παλιά φρουράς. Των μή αριστοκρατώνφίλων και συμπολεμιστών του Φιλίππου , που κοπροσκύλιαζαν με κρασιά και γυναίκες και καίγονταν καθημερινά γύρω από το βασίλιο, αφού είχαν τελιώσει τις μάχες που τους τραβούσε ο Φίλιππος τόσα χρόνια. Πλέον κόλακες,
. Ξεκινώντας να γράφω αυτό το άρθρο σκεφτόμουν ότι ποιός είμαι εγώ που θέλω να μιλήσω για τον Αλέξανδρο, κτλ. κτλ.Ο Αλέξανδρος ήταν όντως αρκετά μεγάλος. Ήταν αυτό που λέμε δύναμη της φύσης. Δεν ξεχώριζε μόνο για τα τρομερά φυσικά του χαρίσματα, αντοχή, ευρρωστία, δύναμη, χαρίσματα
|