Πριν 29 χρόνια ανακαλύφθηκε ένα κομμάτι ύφασμα που έφερνε το αποτύπωμα του πρόσωπου ενός άνδρα, με γένια, μακρία μαλλία και αδύνατος. Έμοιαζε με το πρόσωπο του Ιησού, όπωσ τον γνώριζαν οι άνθρωποι, απο τις εικόνες που βρίσκονται στις εκκλησίες απο την εποχή του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Το λίνο ύφασμα φαινόταν παλιό και ταλαιπωρημένο. Όμως ήταν δυνατόν ένα κομμάτι ύφασμα να συνέχιζε να υπάρχει σε μία αρκετή καλή κατάσταση(αφου μπορούσε να φάνει το αποτύπωμα)απο την εποχή των 2000 χρόνων πριν Χριστού? Σ΄αύτη την ερώτηση βάλθηκαν όλοι να απαντήσουν και ξαφνικά η Ιερά Σινδόνος του Τορίνου άρχισε να γίνει θέμα συζήτης στα επιστημονικά εργαστήρια, στη ΝΑΣΑ, κλπ. Πριν απο αυτό όμωσ οι άνθρωποι της εκκλησιάς έδειχναν το ύφασμα που είχε σκεπάσει τον Χριστό όταν πέθανε. Κάποια στιγμή ούρες σχηματίζονταν έξω απο την εκκλησία, και ετσι οι ιερεις έφτασαν σε σημείο να να κάνουν περιοδείες για να το δείξουν σε όλους τους πιστούς. Υποστηρίζετε οτι η σινδόνη κρατιόταν για 100 χρόνια κρυμμένο απο τους Να'ι'τες, ιππότες που ζουσαν στην Γάλλια. Εκείνοι προσκυνούσαν και φυλάγαν το λίνο ύφασμα με την ζωή τους. αργοτερα οι ιππότες δέχτικαν κατηγορίες οτι ήταν μια αιρετική ομάδα. Φοβούμενοι μήπως βρουν την Σινδόνη μαζί τους, αποφάσισαννα την απομακρυνουν και πολύ πιθανότατα στην Τουρκία. οι επιστήμονες που ασχοληθήκαν είναι αρκετοί. ο Ρε'ι'μοντ Ροτζερ αφού μελέτησε το ύφασμα κατέληξε σε συμπέρασμα οτι είναι απο την εποχή του Χριστού και το αποτύπωμα ανήκει σε κάποιον άντρα που είχε στευρωθεί και τον είχαν δείρει με μαστίγιο. Μάλιστα διέκρινε το αποτύπωμα απο την πληγή που είχε κάνει η λόγχη, αρα δεν υπήρχε αμφιβολία οτι ήταν του Χριστού. Ο συγκεκριμενος αμφισβήτησε τα συμπεράσματα που βγήκαν απο τις μελέτες του 1988. Σ΄αυτές τις μελέτες η ιδία η ρωμαικοκαθολική εκκλησία αποφάσισε να δώσει τρια δείγματα απο το ύφασμα σε τρια διαφορετικά εργαστηρία. Μετά απο εξη(6) τα τρια εργαστήρια κατελύξαν στο αποτελέσμα οτι το ύφασμα ανήκει στην εποχή του μεσαίωνα. Το 1290-1390. Μετά Χριστού. Αρα η εικόνα ήταν μια άπατη, ήταν μια ζωγραφισμένη εικόνα. Η εκκλησία το δεχτικέ, όμως ενας γερμανός επιστήμονας πισττεύε οτι η εκκλησία είχε καποιο όφελος απο αύτο το αποτελέσμα. Εκεινος παρακολούθουσε την κοπή των 3 κομματιων απο το ύφασμα, μέσω καμερών. Την στιγμή που τα κομματία θα τα΄βαζαν στα καταλληλα κουτία για να σταλούν στα εργαστήρια,οι κάμερες δεν λειτουργούσαν. Γιατί? Ο ιδίος ανθρώπος υποστηρίζει πως η εκκλησία δεν ήθελε να μαθευτεί η αλήθεια. Γιατί? Γιατί μέσω του σάββανου οι επιστήμονες θα καταλάβαιναν ότι ο άνθρωπος που είχε σκεπαστεί με αυτό δεν ήταν νεκρός. Η ανάσα του και οι πληγές του που επουλώνονταν σιγά-σιγά, άφησαν το αποτύπωμα τους στο ύφασμα. Αυτό αγκαλιάζει εκείνη την θεωρία που λέει οτι ο Ιησους δεν πέθανε πάνω στο σταυρό και οτι ήταν ακόμα ζωντανός όταν τον κατέβασαν. Οι άλλοι σταυρωμένοι κάθονταν στο σταυρό για 5 μέρες και υστέρα πέθαιναν. Ο Ιησούς συμφωνα με την βίβλο πέθανε στα 10 λεπτά εως μίση ώρα το πολύ. Μετά απο 3 ώρες τον κατέβασαν. Τον πήγαν σε ενα κοντινό τάφο, που το είχε αγοράσει κάποιος Ιωσήφ, και εκεί τον έπλυναν με αλόε και σμύρνα. Το ενα για να σταματήσει η αιμοραγία, το αλλο για να επουλωθούν γρηγορα οι πληγές. Μετά τον σκέπασαν με το λίνο ύφασμα.Τα δυο βότανα χρησημοποιούνται και σήμερα στη ιατρική. Ο Ιησούς δεν πέθανε και συνέχισε να ζει για πολλά χρόνια κάπου στην Από Ανατολή. Ηεκκλησία φοβήθηκε μην μαθευτεί αυτό και ετσι άλλαξαν τα δείγματα. Μια θεωρία που δεν την στηρίζουν ούτε οι πιστοί ,ούτε οι επιστήμονες, αφού δεν υποστηρίζει το δόγμα κανενός.