Υ

Επιδοθήκαν σε σφαγές, κατάστρεψαν όλη την πόλη, αλλά και τους ναούς των θέων. Αυτά τα βρίσκουμε όλα γραμμένα στην Ιλιάδα του Ομήρου. Πιστεύω πως όλοι ξέρετε την ιστορία. Αυτό που θέλω να θίξω, δεν είναι τόσο να ξαναπώ την ιστορία, αλλά αν ήταν αλήθεια όλα αυτά ή όχι. Ξέρουμε ότι ο Όμηρος ήταν εκείνος που είχε γράψει τόσους και τόσους μύθους. Πολλοί έλεγαν ότι ήταν απλά δημιουργήματα του μυαλού του και άλλοι ότι ήταν αληθινές ιστορίες, λίγο φουσκωμένα όμως για να είναι και πιο εντυπωσιακά, (πιασαρικά, οπως θα το λέγαμε σήμερα). Το ίδιο ισχύει και για τον Τρωικό πόλεμο; Από τα έργα του Όμηρου λίγα έχουν διασωθεί και κύριως τελευταίες σελίδες του έπους και βέβαια αυτά δε βοηθούν τη σωστή κατεύθυνση που πρέπει να πάρουμε, ώστε να αξιολογούμε τα πράγματα με βεβαιότητα και να χωρίσουμε το μύθος από την πραγματικότητα.

Το 1906 Γερμανοί αρχαιολόγοι βρήκαν 2500 πήλινες πινακίδες με σφηνοειδή γραφή στο Boghazkou. Ήταν αρχεία του χετταϊκού Υπουργείου Εξωτερικών την περίοδο που έγινε ο Τρωικός πόλεμος. Οι Χετταίοι ανήκαν σε μια από τις 3 μεγάλες αυτοκρατορίες του 13ου αιώνα π.Χ. Οι πινακίδες μεταφέρθηκαν στο Βερολίνο και αποκωδικοποιήθηκαν μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στο μουσείο της Περγάμου, ο Έμλιχ Φόρερ, ένας Ελβετός μελετητής, εργάστηκε στη μετάφραση των πινακίδων όπου ανακάλυψε ονόματα γνωστά από τον Όμηρο με επαναλαμβανόμενες αναφορές στην Τροία, τον Ατρέα (πατέρα του Αγαμέμνονα), τον Αλέξανδρο (ομηρική ονομασία του Πάρι) κτλ. Οι πινακίδες αναγνώριζαν μάλλον την Ελλάδα ως σημαντικό κράτος. Παράλληλα με τα βασίλεια της εγγύς ανατολής, υπήρχαν και οι πολύχρυσες Μυκήνες του Σλήμαν, που ήταν το πλουσιότερο βασίλειο της Ελλάδος. Στις Μυκήνες είχε κυβερνήσει ένας μεγάλος βασιλιάς, ο Αγαμέμνων. Στην δεκαετία του 1930 η θεωρία του Φόρερ απορρίφθηκε από την ακαδημαϊκή κοινότητα. Όμως, οι Έλληνες βρίσκονταν σε χετταϊκά κείμενα και ο μύθος του Τρωικού πολέμου βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα που κατέγραψε ο Χετταίος αυτοκράτορας Χαττούσιλις ο 3ος.

Κατά τον Όμηρο, ο Αγαμέμνονας ήταν μεγάλος βασιλιάς της ηπειρωτικής Ελλάδος και νησιών, όπως η Κρήτη και η Ρόδος. Αυτό καταγράφηκε και από το χετταϊκό Υπουργείο Εξωτερικών. Ο Όμηρος αποκαλεί τους Έλληνες Αχαιούς. Οι Χετταίοι, σε επιγραφές τους, αναφέρονται σε ένα ισχυρό βασίλειο στα Δυτικά τους: την Αχιάβα, εννοώντας προφανώς τους Αχαιούς. Για το πού βρισκόταν η Αχιάβα (στην οποία αναφέρονται οι χετταϊκές επιγραφές) υπάρχουν θεωρίες όπως ότι ήταν στη Θράκη ή Ανατολία ή Ρόδο ή ηπειρωτική Ελλάδα. Οι χετταϊκές επιγραφές αναφέρουν πως η Αχιάβα, ήταν θαλασσινό κράτος με ευρύτατες επαφές και σχέσεις με τους Χετταίους, άλλοτε φιλικές και άλλοτε εχθρικές. Υπήρχε ένα μεγάλο βασίλειο στα Δυτικά των Χετταίων που εμπλέκεται στρατιωτικά και διπλωματικά μαζί τους και διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τη Συρία και άλλα κράτη. Ονομάζεται Αχιάβα. Η περιγραφή ταιριάζει με τους Αχαιούς, αν και υπάρχουν αρχαιολόγοι που αντιπαραβάλλουν το γεγονός ότι δεν υπήρχε μεγάλο μυκηναϊκό κράτος, αλλά πολλά μικρά που μάχονταν μεταξύ τους.

Η αρχαία Ελλάδα δεν ήταν ένα ενιαίο κράτος, αλλά πόλεις και κράτη που συχνά μάχονταν μεταξύ τους, όμως ενώνονταν όταν είχαν να αντιμετωπίσουν κοινό εχθρό (Πέρσες). Ο Όμηρος αναφέρει την Τροία ως Ίλιον. Επιγραφές των Χετταίων την αναφέρουν ως Taruisa και Wilusia. Στο χετταϊκό αρχείο που βρίσκεται στο μουσείο του Βερολίνου καταλήγουμε ότι λίγο πριν την αναρρίχηση του Χαττούσιλη του 3ου στο θρόνο των Χετταίων το 1263 π.Χ., κάποιοι στα δυτικά προτεκτοράτα των Χετταίων έπαψαν να δηλώνουν υποταγή, στηριζόμενοι στο μεγάλο βασιλιά της Αχιάβα (Ελλάδας;). Η Wilusia (πιθανώς η Τροία) ήταν πιστή στους Χετταίους. Έτσι, δέχθηκε επίθεση από τους Έλληνες και καταστράφηκε.

Το 1982 ανακαλύφθηκε κομμάτι επιγραφής που έδενε με την επιστολή του Τούντχαλις του 4ου, υιού του Χαττούσιλις. Αναφέρεται στο διάστημα 1220 - 1230 π.Χ. (μετά τον Τρωικό πόλεμο) . Στην επιγραφή αναφέρεται ότι ο Αλέξανδρος (Πάρις;), ο πρίγκιπας της Wilusia (Τροία;), είχε πεθάνει και ότι στη θέση του οι Χετταίοι έβαλαν κάποιον άλλον, προσκείμενο σε αυτούς ονόματι Βαλμού, τον οποίον αργότερα τον εκθρονίσανε. Η περιοχή της Wilusia (Τροία;) δέχθηκε επίθεση και οι Χετταίοι στρατιώτες μεταφέρθηκαν δυτικά. Τελικά η Wilusia καταστράφηκε. Ήταν η καταστροφή της Τροίας ή κάποιας άλλης πόλης; Ήταν ο Πάρις ο Χετταίος σύμμαχος; Και τελικά ο πόλεμος έγινε, επειδή η Αχαιοί έπαψαν πια να υπακουούν τους Χετταίους και εναντιώθηκαν όλοι μαζί στη συγκεκριμένη αυτοκρατορία και σε όσους την υποστήριζαν;

Σύμφωνα με αρχαιολογικές μελέτες η ίδρυση της Τροίας χρονολογείται το 3200 π.Χ. Η Τροία ήταν μια εύπορη ελληνική αποικία που είχε αναπτύξει το θαλάσσιο εμπόριο. Είχε εμπορικές σχέσεις με τις Μυκήνες από τον 13ο αιώνα π.Χ. Στα μέσα του αιώνα αυτού έγινε και ο πόλεμος των συμμαχικών ελληνικών πόλεων με τους Τρώες. Όπως είπαμε, οι Έλληνες μάχονταν συχνά μεταξύ τους και ίσως, αν σταθούμε μόνο στην ιστορική πλευρά, οι Αχαιοί να πάλεψαν με τους Τρωάδες, επειδή δεν τους υποστήριξαν όταν εναντιώθηκαν στους Χετταίους. Ο Όμηρος, όμως, θέλοντας να δώσει μια πικάντικη νότα στο έπος, έγραψε ότι πολέμησαν για τα ματιά της ωραίας Ελένης. Ο Φιλοκτήτης ήταν αυτός που σκότωσε τον Πάρη μ' ένα από τα δηλητηριασμένα βέλη που του είχε χαρίσει ο Ηρακλής. Όπως και να'χει , είτε ιστορικά, είτε μυθολογικά να το πάρουμε, ο πόλεμος ήταν πραγματικό γεγονός. Ο Όμηρος πάντα ανακατεύει τα γεγονότα ή και τις χρονολογίες στα γραπτά του και αυτό το κάνει διότι ήταν απλά ένας μυθιστοριογράφος , ο όποιος είχε ως απώτερο σκοπό, μέσω των ιστορικών γεγονότων να διασκεδάσει τον κοσμο, φουσκώνοντας τα πράγματα, αλλά και ενημερώνοντας, εν μέρει...

TrackBack URI για αυτή την εγγραφή

Σχόλια (0)

Δημοσίευση σχολίων μέσω RSS feed

Εμφάνιση/Απόκρυψη των σχολίων

Γράψε σχόλιο

e-mail Όνομα Ιστοσελίδα		Τίτλος Σχόλιο μικρότερο | μεγαλύτερο
		Εγγραφή μέσω email (Μόνο για εγγεγραμμένους χρήστες) Διάβασα και συμφωνώ με αυτούς Όροι Χρήσης. Πληκτρολόγησε τους εμφανιζόμενους χαρακτήρες Πρόσθεσε σχόλιο