Όταν το μόνο που θελουμε είναι να κάνουμε κακό στους άλλους, ή να τους χλευάζουμε, ή να τους μειώνουμε, μόνο και μόνο για να νιώθουμε ευχαρίστηση (της στιγμής). Σαν τα ζώα, που κυνηγούν το θύμα τους για να φάνε από αυτό το πολύ ένα κομμάτι και μετά το υπόλοιπο το παραλαμβάνουν τα όρνια. Όλα αυτά τα λέω, διότι υπάρχει μια κοινωνία που ζει μαζί μας, κάνει όνειρα (όσο μπορεί), αγαπά και σέβεται τη δική μας κοινωνία. Είναι η gay κοινωνία. Λίγοι τους αποδέχονται και όμως είναι παντού. Gay μπαρ, καφετέριες, εστιατόρια, blog που μας θυμίζουν ότι είναι εδω. Θέλουν την προσοχή μας, όπως όλοι μας άλλωστε, το σεβασμό μας και θέλουν να ζήσουν. Πλέον είναι πιο οργανωμένοι απ' ότι ήταν κάποτε. Βέβαια κάποτε "δεν υπήρχαν καν", τώρα όμως στα λεγόμενα gay μπαρ και εστιατόρια πάνε και πολλοί ετερόφυλοι. Τον Ιούνιο πραγματοποιήθηκε το Gay Pride. Ο Δήμος Aθηναίων ήταν βέβαια αρνητικός, αλλά και τί μ' αυτό; Δικό του πρόβλημα. Σάμπως εμείς συμφωνούμε με όλα όσα κάνει η κυβέρνηση; Αλλά στο τέλος το δικό τους γίνεται. Μπράβο στα παιδιά! Μάλιστα, μπράβο! Μπορεί να τους χαρακτηρίζουν με βαρύτατους χαρακτηρισμούς, όμως εκείνοι έχουν τα κότσια να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους και δεν χαμπαριάζουν. Αυτό το λέω ελεύθερο πνεύμα και δυνατή ψυχή. Η κυβέρνηση και ο κάθε "παντογνώστης" που βγαίνει στην τηλεόραση μπορεί να λέει ό,τι θέλει, όμως η κοινωνία των gay ζει και ζητά τα δικαιώματά της. Κάποιοι τους αποκαλούν άτομα με ιδιαίτερη προτίμηση. Όμως είναι άνθρωποι σαν έμενα, σαν κι εσένα και όπως ολοι μας ερωτεύονται και ζηλεύουν και πληγώνονται. Δεν έχουν ιδιαίτερη προτίμηση. Αγάπη νιώθουν για αυτό που ο ανθρώπινος νους το αποκαλεί μέσα στα βάθη του υπέροχο και ωραίο. Σαν και έμενα σαν και εσένα. Η αποδοχή τους είναι πολιτισμός, ο αγώνας τους για να επιβιώσουν είναι τέχνη, και η ύπαρξή τους θα μπει στην ιστορία της κοινωνίας μας.