Έχετε νιώσει πολλές φορές αμήχανα σε καινούργιες καταστάσεις; Φορές που θέλετε να ξεφύγετε από κάπου και απλά δεν μπορείτε; Νιώθετε πως οι άλλοι σας κρίνουν;

Τότε ίσως να ταυτίζεστε με το παρακάτω κείμενο…

Κοινωνική φοβία ορίζουμε την κατάσταση κατά την οποία βρισκόμαστε αμήχανοι απέναντι στους ανθρώπους. Αυτό δεν σημαίνει πως φοβόμαστε να δούμε και να μιλήσουμε στους άλλους, αλλά να εκτεθούμε εμείς οι ίδιοι σε άτομα που δεν γνωρίζουμε αρκετά καλά. Πρόκειται για μία φοβία η οποία δεν είναι τόσο εύκολα αντιληπτή, διότι μας μπερδεύει η ντροπαλότητα που την περιβάλλει.

Πολλοί άνθρωποι δυστυχώς δεν μπορούν να αντιληφθούν το αίτιο αυτής της «απόστασης» όπου οφείλεται στην φοβία των συγκεκριμένων ανθρώπων να εκφραστούν και έτσι απομακρύνονται και εκείνοι θεωρώντας τους σνομπ ή ξενέρωτους! Εκεί τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο.. γιατί άλλο αν είναι όντως κάποιος άνθρωπος έτσι και άλλο να έχει απλά ντροπή για τους άλλους.

Όπως φαίνεται λοιπόν η δυσκολία είναι στην έκφραση των συναισθημάτων. Οι πάσχοντες της κοινωνικής φοβίας δεν διαφέρουν από τους άλλους. Είναι άνθρωποι με όνειρα, σκέψεις, επιθυμίες, συμπάθειες και αντιπάθειες. Σε καμία περίπτωση δεν θεωρούνται επικίνδυνοι για την κοινωνία.. μάλλον είναι για τον εαυτό τους, καθώς δυσκολεύονται ανάμεσα σε τόσες αλλαγές και εξελίξεις της ζωής.

Όλοι οι άνθρωποι όταν βρισκόμαστε σε μία καινούργια κατάσταση η εμπειρία στην αρχή φερόμαστε λίγο αμήχανα και ίσως να δειλιάζουμε μερικές φορές. Στην περίπτωση εκείνων που έχουν την κοινωνική φοβία όμως, αυτό συμβαίνει τις περισσότερες αν όχι όλες τις φορές. Για να φερθούν πιο άνετα θα πρέπει να βρεθούν στο ίδιο μέρος ή την κατάσταση αρκετές φορές, να σιγουρευτούν πως δεν κατέχουν την παραμικρή υποψία για να εκτεθούν και κάπως έτσι ίσως να δεις τον πραγματικό τους εαυτό.

Κατηγορίες κοινωνικής φοβίας:

1. φόβος στην χρήση ενός τηλεφώνου σε εξωτερικό χώρο
2. εργασία σε μία μικρή εργασιακή ή ερασιτεχνική ομάδα
3. κατανάλωση φαγητού και ποτού σε δημόσιο χώρο
4. μιλώντας σε κάποιον με ευθύτητα (κατευθείαν)
5. παρουσίαση μίας εργασίας
6. ένα πάρτι με πολλά άτομα όχι τόσο γνωστά.
7. δουλεύοντας και γράφοντας κάτι υπό επιτήρηση
8. κάλεσμα κάποιου (στο τηλέφωνο) χωρίς να τον γνωρίζουμε
9. γνωριμία με αγνώστους
10. πηγαίνοντας σε μία δημόσια υπηρεσία
11. μπαίνοντας σε ένα δωμάτιο στο οποίο υπάρχουν άλλοι και κάθονται
12. το να γίνεσαι το κέντρο της προσοχής
13. μιλώντας σε ένα meeting
14. κάνοντας ένα τεστ προσωπικότητας ή τεστ επαγγελματικού προσανατολισμού
15. έκφραση διαφωνίας ή άρνησης σε μία άποψη κάποιου ανθρώπου
16. κοιτάζοντας κάποιον άγνωστο μες τα μάτια
17. κάνοντας μία παρουσίαση σε ένα γκρουπ
18. προσπάθεια για την δημιουργία μία ρομαντικής στιγμής σε μία σχέση
19. επιστροφή πράγματα σε ένα μαγαζί μετά από μία αγορά
20. διαχείριση ενός πάρτι
21. συνομιλία με ένα ανωτέρας θέσης πρόσωπο
22. συνομιλία με έναν ελκυστικό άνθρωπο
23. συνομιλία με ένα άνθρωπο που μας ενδιαφέρει- αρέσει
24. συνομιλία με άγνωστους ανθρώπους της ίδιας ηλικίας με εμάς
25. συνομιλία με ανθρώπους μικρότερης ή μεγαλύτερης ηλικίας από εμάς.
26. πρωτοβουλία να ζητήσουμε ραντεβού

Πολλοί άνθρωποι σε προσπάθεια τους να βρίσκουν καταφύγιο σε μία αρμονική (οποιασδήποτε μορφής) σχέση, ψάχνουν την ηρεμία και την συμπαράσταση τους σε ειδικά sites ψυχολογίας, στα οποία βρίσκοντας άλλα άτομα της ίδιας δυσκολίας, προσπαθούν να αντιμετωπίσουν αυτή την «απόσταση» που έχουν με τους ανθρώπους. Έτσι μπορούν να μοιραστούν την καθημερινή τους επιβίωση και να νιώσουν πως δεν είναι μόνοι και αβοήθητοι σε αυτό τον κόσμο. Πως υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος να τους καταλάβει. Τι γίνεται όμως όταν αυτές τις εικονικές συζητήσεις αντικαθιστούν τις πραγματικές, πειραματικές που θα τους βοηθούσαν;

Αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα με ποικίλες απαντήσεις και απόψεις. Η μία πλευρά του νομίσματος, είναι πως αυτά τα άτομα θα γίνουν χειρότερα από πριν, η άλλη πλευρά, τους κάνει και καταφέρνουν να φέρονται άνετα με άτομα μονάχα της ίδιας πάθησης. Αυτό όμως είναι και ορθά σωστό; Τι γίνεται με τους άλλους ανθρώπους; Έχουν θεραπευθεί πλήρως έτσι ή βρίσκονται στην πλάνη της θεραπείας τους;

Μέσα σε αυτό τον καταιγισμό sites ψάχνοντας συζήτηση και παρηγοριά, και δεν αναφέρομαι μόνο στα ψυχολογικά sites, οι άνθρωποι πολλές φορές έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα, μας εξηγούν οι ψυχολόγοι οι οποίοι προτείνουν κάποιες «φυσικές» τεχνικές απώθησης της φοβίας από την καθημερινότητα αυτών των ανθρώπων. Και αυτές είναι να χτυπήσουμε τον στόχο μας, δηλαδή την φοβία. Με σήμα κατατεθέν «ας εκτεθούμε», οι ψυχολόγοι προτείνουν να τολμήσουμε ότι είναι αυτό που μας φοβίζει. Όπως λέει άλλωστε το ρητό: καλύτερα να μετανιώσεις για κάτι που έκανες, παρά για κάτι που δεν τόλμησες ποτέ.

Αρχικά λοιπόν, ένας άνθρωπος ο οποίος πάσχει από την δυσκολία της κοινωνικής φοβίας, και όπως και σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, πρέπει να πιστέψει πως μπορεί να τα καταφέρει. Είναι πολύ σημαντικό να ξέρουμε την αφετηρία μας, τις επιθυμίες μας και τον στόχο μας. Και μέρα με την μέρα να πηγαίνουμε ένα βήμα πιο μπροστά. Σίγουρα στον δύσκολο αυτό δρόμο, θα βρεθούν πολλές κοτρόνες και βρώμικα νερά, εμείς όμως δεν πρέπει να τα παρατήσουμε. Η σωτηρία του μυαλού είναι η ελευθερία μας. Το δεύτερο στάδιο είναι να ερχόμαστε καθημερινά σε επαφή με κόσμο, μέσω κάποιας δουλειάς, πιο πολύ όμως μέσω κάποιας ενασχόλησης. Έτσι καταφέρνουμε να διώχνουμε τις περιττές σκέψεις και το άγχος. Επειδή όμως αυτό μπορεί να μην είναι αρκετό, και ίσως κάποιοι να το έχουν δοκιμάσει ήδη, καιρός είναι να κινηθούμε ελαφρώς εγωιστικά. Και όταν μιλάω έτσι εννοώ, να τονίσουμε στον εαυτό μας τι είμαστε. Πηγαίνουμε λοιπόν κάθε μέρα μπροστά στον καθρέπτη, λέμε καλημέρα στον εαυτό μας και του ευχόμαστε να έχει μία υπέροχη και ταυτόχρονα μοναδική μέρα στην οποία θα αποδείξει πόσο καλό άτομο είναι, πόσο πολύ αξίζει και πως δεν του λείπει τίποτα. Τα έχει όλα σαν προσωπικότητα και εμφάνιση. Είναι ένας άξιος και απλός άνθρωπος.

Τα ενδιαφέροντα είναι πολύ σημαντικά για τον στόχο μας, ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με ομάδες. Ναι αυτές που φοβάστε, σε αυτές θα πρέπει να μπείτε δυναμικά, και αν δεν ξέρετε αυτή την λέξη καιρός να την μάθετε.. το αξίζετε άλλωστε…!

Η ζωγραφική, ο χορός, το θέατρο, η μουσική, η κολύμβηση, το τένις, είναι μερικές δραστηριότητες στις οποίες σίγουρα θα χρειαστεί να βρεθείτε με αρκετό κόσμο και το κυριότερο.. πρέπει να μιλήσετε!

Αρχικά τεστάρετε τον εαυτό σας εκτεθειμένο σε δημόσιες εργασίες για 10 λεπτά, ύστερα για 20 λεπτά και πάει λέγοντας. Αν δεν τα καταφέρετε άμεσα μην σκεφτείτε κατευθείαν «δεν μπορώ, δεν αξίζω. Τα παρατάω.» απλά προσπαθήστε πάλι. Το ξέρω θα πάρει χρόνο, αλλά αξίζει να προσπαθήστε για αυτά που αγαπάτε.. την άνεση σας δηλαδή!

Δημιουργείστε ένα ημερολόγιο, γράφοντας κάθε μέρα τις επιθυμίες σας και τους στόχους που καταφέρατε και σήμερα. Θα εκπλαγείτε με τις διαφορές της συμπεριφοράς σας σε βάθος χρόνου… !

Για όσους από εσάς έχετε προσπαθήσει όλα τα παραπάνω και βλέπετε βελτίωση, ή νιώθετε και δέχεστε ακόμα την απορία των άλλων, μιλήστε τους. Η συζήτηση σώζει πολλές παρεξηγήσεις και ερωτήματα. Εκφράστε τους τα συναισθήματα σας λεκτικά, μιλήστε για το πώς αισθάνεστε πραγματικά και ζητήστε από το περιβάλλον σας να σας δώσει τον απαιτούμενο (σύμφωνα με τον εαυτό σας) χρόνο, για να αρχίσετε να αφεθείτε στην επικοινωνία που θέλετε. Που ξέρετε; Ίσως βρείτε έτσι περισσότερους ανθρώπους με κοινωνική φοβία, από ότι μπορείτε να φανταστείτε και να νιώσετε διπλά καλύτερα!!

Και μην ξεχνάτε… να είστε πάντα αληθινοί και αισιόδοξοι!!

Καλή τύχη!