Τα τελευταία χρόνια είναι αναρίθμητες οι αναφορές επιστημόνων για τις νέες δυναμικές και συνάμα φιλικές για το περιβάλλον μορφές ενέργειας. Η τεχνολογία υδρογόνου είναι για τους περισσότερους που ασχολούνται με το ζήτημα μια τεχνολογία που δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις.

Κ

Παρόλα αυτά, η τεχνολογία αυτή βρίσκει σοβαρό εμπόδιο όχι τόσο στο ίδιο καθεαυτό το υδρογόνο που θα χρησιμοποιείται, όσο στα κατάλληλα υλικά που θα μπορούν να το αποθηκεύσουν με ασφάλεια και υψηλή αποδοτικότητα.

Λύση στο πρόβλημα αυτό φιλοδοξούν να δώσουν επιστήμονες υλικών από το Pacific Northwest National Laboratory των Η.Π.Α. οι οποίοι συνέθεσαν ένα αποθηκευτικό υλικό το οποίο θα μπορεί να γεμίζει και να αδειάζει με υδρογόνο χωρίς να απαιτούνται πολύπλοκές και πολυδάπανες διαδικασίες.

Εκμεταλλευόμενοι την υψηλή υπολογιστική ισχύ που τους ήταν διαθέσιμη, οι επιστήμονες πραγματοποίησαν σύνθετους κβαντικούς υπολογισμούς και συνέθεσαν την κρυσταλλική δομή του μορίου ΝΒΗ6 το οποίο είναι αρκετά πιο σταθερό και αξιόπιστο από το ammonia borane του οποίου ο μοριακός τύπος είναι ο ίδιος με το νεοσυσταθέν μόριο (ΝΒΗ6 ) αλλά με διαφορετική κρυσταλλική δόμή.

Το ammonia borane παρά την καλή του συμπεριφορά ως προς την πρόσδεση του υδρογόνου, απαιτεί την εξαγωγή ολόκληρης της συσκευής αποθήκευσης και την ανατροφοδότηση του με χρονοβόρο τρόπο. Το νέο μόριο που ονομάστηκε DADB (diammoniate of diborane) βάση της σχεδίασης του, και τους εκμεταλλευόμενους νόμους της θερμοδυναμικής, φαίνεται ότι μπορεί να επαναπροσλαμβάνει χωρίς πρόβλημα το υδρογόνο σε έναν «σταθμό καυσίμων» αντίστοιχο των πρατηρίων βενζίνης.

Η νέα αυτή ανακάλυψη θα δώσει νέα ώθηση σε περαιτέρω έρευνες και εξελίξεις των αποθηκευτικών υλικών υδρογόνου, καταρρίπτοντας το απαισιόδοξο κλίμα που επικρατούσε σε μερικές κοινότητες επιστημόνων ως προς την δυνατότητα μαζικής χρήσης της τεχνολογίας υδρογόνου.