Οι ιχθυοκαλλιέργειες στο Δέλτα του Νείλου αυξάνονται δραματικά χάρη σε υπόνομους και λιπάσματα. Ενώ στη δύση θεωρούνται λύματα, τα απόβλητα βοήθησαν να τραφούν εκατομμύρια ανθρώπων στην Αίγυπτο. Την ίδια ώρα που πολλές ιχθυοκαλλιέργειες ανά τον κόσμο βρίσκονται σε σοβαρό περιορισμό, οι Μεσογειακές παράκτιες ιχθυοκαλλιέργειες στο Δέλτα του Νείλου διογκώθηκαν από τη δεκαετία του '80.

Η

Η υποψήφια διδάκτωρ Autumn Oczkowski, χρησιμοποίησε ισότοπα αζώτου για να αποδείξει ότι το 60 ως και το 100% της τωρινής ιχθυοκαλλιέργειας, τροφοδοτείται από με θρεπτικές ουσίες από λιπάσματα και λύματα. Η έρευνά της θα παρουσιαστεί στις 21 Ιανουαρίου σε συνέδριο.

"Είναι μία ιστορία για το πώς οι άνθρωποι επηρεάζουν άθελά τους τα οικοσυστήματα", λέει η Oczkowski.

Από ιστορικής άποψης, ο Νείλος υπερχείλιζε κάθε φθινόπωρο, αρδεύοντας την αγροτική γη και κατέληγε στη Μεσόγειο, γεμάτος με θρεπτικά συστατικά, ικανά να υποστηρίξουν μεγάλες και παραγωγικές ιχθυοκαλλιέργειες. Η κατασκευή του φράγματος, όμως, σταμάτησε τις πλημμύρες και έτσι η αλιεία κατέρρευσε.

Ήταν ακριβώς τότε που η κατανάλωση λιπάσματος στη χώρα εκτοξεύθηκε στα ύψη. Οι Αιγύπτιοι έριχναν λιπάσματα στη γη και στη συνέχεια αυτά κατέληγαν στη θάλασσα. Η ίδια περίοδος συμπίπτει με πληθυσμιακή αύξηση και επέκταση της δημόσιου αποχετευτικού συστήματος.

Αυτά είχαν ως αποτέλεσμα οι πληθυσμοί ψαριών στις ακτές να είναι τριπλάσιοι σε σχέση με τους αντίστοιχους πριν το φράγμα. Τα ευρήματα αυτά καταδεικνύουν πως οι ανθρωπογενείς θρεπτικές πηγές έχουν υπερκεράσει τη γονιμοποίηση που προσέφεραν οι ιστορικές πλημμύρες του Νείλου.

Η Oczkowski και συνεργάτες από το πανεπιστήμιο του Ρόουντ Άιλαντ, καθώς και από το πανεπιστήμιο της Αλεξάνδρειας, συνέλεξαν περισσότερα από 600 ψάρια μεταξύ 2006 και 2007 από τέσσερις περιοχές στις οποίες εκβάλλει ο Νείλος και από δύο περιοχές, οι οποίες παραμένουν ανεπηρέαστες. Τα ισότοπα αζώτου σε κάθε ψάρι μετρήθηκαν και τα αποτελέσματα έδειξαν πως τα ίχνη ισοτόπων αντιστοιχούσαν σε δύο διακριτές πηγές αζώτου: ανθρωπογενές άζωτο, από λιπάσματα και λύματα στα ψάρια που πιάστηκαν στις παράκτιες ζώνες του Δέλτα και τιμές αζώτου σύμφωνες με εκείνες της Μεσογείου στα ψάρια που δεν επηρεάζονταν από το Δέλτα του Νείλου.

Τα αποτελέσματα αυτά εγείρουν ερωτήσεις μεταξύ των ερευνητών για τα ποσοστά των ανθρωπογενών πηγών θρεπτικών ουσιών στα οικοσυστήματα.

"Στη δύση είμαστε προγραμματισμένοι να πιστέψουμε πως ο θρεπτικός εμπλουτισμός των παράκτιων συστημάτων είναι κακός", λέει η Oczkowski. "Εδώ στο Ρόουντ Άιλαντ ξοδέψαμε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια για να αναβαθμίσουμε το αποχετευτικό σύστημα για να μειωθούν τα θρεπτικά λύματα στον κόλπο του Narragansett. Και αποτελεί μείζον ζήτημα στον κόλπο Chesapeake, καθώς και στον κόλπο του Mexico, όπου τα λιπάσματα από ολόκληρη τη χώρα μέσω του ποταμού Μισισιπή έχουν προκαλέσει μία νεκρή ζώνη στον κόλπο".

"Όμως οι Αιγύπτιοι δεν το βλέπουν ως κάτι κακό. Για τους ίδιους, παράγει τόνους ψαριών και ταΐζει εκατομμύρια πεινασμένων ανθρώπων. Μας ωθεί να σκεφτούμε αν τα θρεπτικά απόβλητα είναι πάντα κάτι κακό!"